เจ็บ รู้ว่าเป็นแผล แต่ไม่อยากตีโพยตีพาย
เลือดสีแดงสดไหลออกจากหัวเข่า เลือดจำนวนมากไปตามเรียวขา
ภายใต้กางเกงพละสีน้ำเงิน รู้สึกได้แต่ไม่อยากแม้จะก้มลงมอง
เดินหลบจากบริเวณที่คนพลุกพล่าน หลีกหนีสายตาที่ส่งควมเป็นห่วง
เมื่อได้ที่อย่างต้องการ สองมือค่อยๆม้วนกางเกงวอมร์อย่างช้าช้า
หึหึ สงสัยจะ หนักกว่าที่คิด...
บาดแผลสดที่ดูน่าสยองเกินกว่าจะคิดว่าเกิดจากอุบัติเหตุเล็กๆ
แผลเป็น
เคย หกล้ม มั๊ย??
ถ้าคุณเคยหกล้ม คุณ อาจจะเป็นคนนึงที่มีแผลเป็น...
เจ็บ เจ็บที่แผล
แผลที่เป็นแผลเป็น จะเจ็บลึก และหายช้า ...
มันเป็นบาดแผลที่คุณจะไม่มีวันลืมมันได้เลย
เพราะว่ามัน จะกลายเป็นแผลเป็นให้คุณได้เห็นได้จำตลอดเวลา
ยิ่งตอนเป็นเจ็บมากเท่าไหร่
ยิ่งคุณดูแลมันมากเทาไหร่
ยิ่งอยากจะหายเร็วเท่าไหร่
ก็ยิ่งไม่มีประโยชน์ ...
เพราะ ยิ่งเรา พยายามที่จะรักษามันก็ยิ่งทำให้รู้ว่า บาดแผลนั่นมันรุนแรงเท่าไหร่
แต่พอทำเป็นไม่สนใจ คิดว่ามันจะหายไปเอง มันกลับเจ็บทุกครั่งที่ขยับตัว
เจ็บทั่งที่คิดว่าจะลืมมันไปได้แล้ว ...
สุดท้ายก็ต้องกลับมาดูแลมาให้กำลังใจตัวเองอยู่ดี...
เมื่อแผลเริ่มตกสะเก็ด ก็เป็นบ้าอะไรไมรู้ที่ต้องไปเร่งแกะมันออก แทนที่จะให้มันหายไปเอง
สุดท้ายก็เป็นแผลเป็น...
เป็นก้อนเนื้อที่ทำให้เจ็บทั่งที่ไม่มีแผล
ทั่งที่กดแล้วไม่เจ็บ
ทั่งที่เลือดไม่ได้ไหล แต่ก็สมเพชตัวเองทุกครั่งที่มองดู
สุดท้ายก็ลืมไม่ได้...
สุดท้ายก็ยังคงไม่ลืม...